Asbest
Asbest is een verzamelnaam voor een aantal mineralen, die zijn opgebouwd uit fijne, microscopisch kleine
vezels. Losse asbestvezels zijn met het blote oog niet zichtbaar. Het wordt gewonnen in open groeven in
Zuid Afrika, Australië, Canada, de Oeral, China en Kazachstan.
Het woord asbest komt van het Griekse ‘asbestos’, dat onuitblusbaar betekent. Het geldt als sterk,
slijtvast en isolerend en bovendien goedkoop. Asbest is bestand tegen logen, zuren en hoge temperaturen.
Vanwege deze bijzondere eigenschappen is asbest gebruikt in ongeveer 3500 producten. Het is toegepast als
afdichtingen in de procesindustrie, in remvoeringen en koppelingen, in brandwerende producten, in
cementproducten (o.a. golfplaten en waterleidingbuizen). In woningen en bouwwerken die voor 1980 gebouwd
zijn is asbest vrijwel altijd wel aanwezig bijvoorbeeld in bouwmaterialen, dakbeschot, verwarmingsketels,
vloerbedekking (zeil), rioolleidingen. Ook komt asbest voor in oudere huishoudelijke apparaten die warmte
ontwikkelen, zoals boilers, haardrogers, straalkachels, broodroosters en strijkijzers. In de agrarische
sector is asbest veel toegepast, bijvoorbeeld in golfplaten als dakbedekking van stallen en schuren. Ook
zijn wegen verhard met asbestbevattend afval.
Er zijn zes hoofdvormen van asbest, waarvan er drie zijn toegepast: chrysotiel (wit asbest), amosiet
(bruin asbest) en crocidoliet (blauw asbest). Chrysotiel bestaat uit bundels van enigszins opgerolde
holle vezels. De kristallen van crocidoliet en amosiet vormen lange dunne, massieve naalden. Wit asbest is
het meest toegepast (ruim 90%). Bruin en blauw asbest zijn samen voor ongeveer 10% toegepast.
Asbestvezels kunnen diep in de longen doordringen en buikvlieskanker, longvlieskanker en asbestose
(stoflongen) veroorzaken. Hieraan sterven jaarlijks in Nederland naar schatting zo'n 700 mensen.
De ziekte kan zich tientallen jaren na de blootstelling openbaren.
Sinds 1 januari 2005 is in de gehele Europese Unie het verbruik, gebruik en handel in alle asbestsoorten
verboden.
|
|
|
|